Opublikowano: 11 lutego 2026 r.
O ile nie zaznaczono inaczej, te zmiany dotyczą najnowszej wersji Chrome w kanale beta na Androida, ChromeOS, Linuksa, macOS i Windowsa. Więcej informacji o tych funkcjach znajdziesz pod podanymi linkami lub na liście na stronie ChromeStatus.com. Pobierz najnowszą wersję z Google.com na komputer lub ze Sklepu Google Play na Androida.
CSS i interfejs użytkownika
Animacje wywoływane przez przewijanie
Ta funkcja dodaje kontrolę nad animacjami na podstawie pozycji przewijania, np. odtwarzanie, wstrzymywanie i resetowanie animacji.
Typowym wzorcem na stronach internetowych jest uruchamianie animacji po osiągnięciu pozycji przewijania. Deweloperzy często używają JavaScriptu, aby ręcznie wykrywać, kiedy element znajduje się w widocznym obszarze kontenera przewijania, i rozpoczynać odpowiednią animację (np. przesuwanie tego elementu do widoku). Wiele z tych przypadków użycia opiera się na informacjach, które można podać deklaratywnie. Ta funkcja umożliwia autorom deklaratywne tworzenie tych interakcji za pomocą CSS, co pozwala klientowi użytkownika na przeniesienie obsługi tej interakcji do wątku instancji roboczej. Interfejs API zawiera też interfejsy JavaScript, które rozszerzają tę funkcję na animacje internetowe oprócz animacji CSS.
Więcej informacji znajdziesz w artykule Nadchodzą animacje CSS wywoływane przez przewijanie.
Właściwość trigger-scope
Właściwość trigger-scope umożliwia deweloperom ograniczenie nazw aktywatorów animacji zadeklarowanych przez właściwości trigger-instantiating.
Właściwości tworzące instancje aktywatorów, takie jak timeline-trigger, deklarują nazwy, do których właściwość animation-trigger może się odwoływać, aby dołączać animacje do aktywatorów. Jednak te nazwy są domyślnie globalne (podobnie jak anchor-name). Autorzy często muszą ograniczyć widoczność tych nazw, aby odizolować interakcje animacji z wyzwalaczem.
Zakres nazwany osi czasu „scroll”
Obsługa właściwości hanging i each-line w przypadku właściwości text-indent
Dwa opcjonalne słowa kluczowe właściwości text-indent rozszerzają jej możliwości i użyteczność.
Słowo kluczowe hanging zmienia wcięcie na wysunięcie, co oznacza, że wszystkie wiersze oprócz pierwszego są wcięte.
Słowo kluczowe each-line sprawia, że wcięcie wpływa nie tylko na pierwszy wiersz, ale też na każdy wiersz po wymuszonym podziale wiersza.
Interfejsy Web API
Navigation API: dodawanie modułu obsługi po zatwierdzeniu z poziomu modułu obsługi przed zatwierdzeniem
Niewielkie ulepszenie ergonomiczne, które umożliwia zarejestrowanie modułu obsługi po zatwierdzeniu podczas wywoływania modułu obsługi przed zatwierdzeniem.
Przed tą zmianą podczas przechwytywania nawigacji za pomocą zdarzenia navigate moduły obsługi precommitHandlers i zwykłe moduły obsługi post-commit były przekazywane osobno.
Działa to dobrze, gdy występuje tylko jeden z nich, ale może być nieco niezgrabne, gdy przepływ zawiera moduł obsługi precommitHandler, który prowadzi do modułu obsługi po zatwierdzeniu.
Wypełnianie pola targetURL podczas obsługi pliku
Implementacja Launch Handler zapewnia teraz, że pole LaunchParams.targetURL jest wypełniane, gdy PWA uruchamia się za pomocą obsługi plików. Wcześniej ta właściwość miała wartość null, gdy uruchomienie pliku było kierowane do istniejącego okna. Dzięki tej zmianie adres URL z pola action w pliku manifestu dewelopera (ten sam adres URL, który musi obecnie wczytywać dokument) jest dostępny dla klienta launchQueue.
WebGPU: let dla tekstur i samplerów
Dodaje do WGSL funkcję językową texture_and_sampler_let, która umożliwia przechowywanie obiektów tekstury i samplera w deklaracji let w WGSL.
Tryb zgodności WebGPU
Dodaje opcjonalny, lekko ograniczony podzbiór interfejsu WebGPU API, który może obsługiwać starsze interfejsy API grafiki, takie jak OpenGL i Direct3D11. Wybierając ten tryb i przestrzegając jego ograniczeń, deweloperzy mogą rozszerzyć zasięg swoich aplikacji WebGPU na wiele starszych urządzeń, które nie mają nowoczesnych, jawnych interfejsów API grafiki wymaganych przez podstawowy interfejs WebGPU. W przypadku prostych aplikacji jedyną wymaganą zmianą jest określenie zgodności featureLevel podczas wywoływania requestAdapter. W przypadku bardziej zaawansowanych aplikacji mogą być konieczne pewne modyfikacje, aby dostosować je do ograniczeń trybu. Tryb zgodności jest podzbiorem, więc powstałe aplikacje są też prawidłowymi aplikacjami WebGPU Core i działają nawet na klientach użytkownika, którzy nie obsługują trybu zgodności.
WebGPU: załączniki tymczasowe
Nowy TRANSIENT_ATTACHMENT GPUTextureUsage umożliwia deweloperom tworzenie załączników, które pozwalają na pozostawienie operacji renderowania w pamięci kafelka, co pozwala uniknąć ruchu w pamięci VRAM i potencjalnie uniknąć alokacji pamięci VRAM na tekstury.
Intl.Locale.prototype.variants
Dodaje Intl.Locale.prototype.variants, a także akceptuje warianty w zbiorze opcji w konstruktorze Intl.Locale.
Sekwencjonowanie iteratora
Implementuje propozycję TC39 dotyczącą tworzenia iteratorów przez sekwencjonowanie istniejących iteratorów. Wprowadza to Iterator.concat(...items).
meta name="text-scale"
Sprawia, że domyślny rozmiar czcionki elementu głównego jest skalowany proporcjonalnie do ustawień skali tekstu systemu operacyjnego i przeglądarki. Dzięki temu strony, które stosują sprawdzone metody dotyczące jednostek względnych czcionek (czyli używają rem i em w przypadku rozmiarów czcionek i elementów strony, które zmieniają się wraz z preferencjami użytkownika dotyczącymi rozmiaru tekstu), uwzględniają ustawienie skali tekstu na poziomie systemu operacyjnego użytkownika. Powoduje to też, że przeglądarka wyłącza istniejące mechanizmy oparte na przeglądarce (np. powiększenie całej strony w systemie Windows) i heurystykę (np. automatyczne dopasowywanie rozmiaru tekstu na urządzeniach mobilnych). Programiści stron internetowych mogą teraz sygnalizować przeglądarce, że strona jest skonstruowana w sposób (czyli z użyciem rem i em), który dobrze się skaluje w przypadku różnych preferencji dotyczących rozmiaru czcionki wybranych przez użytkownika.
Podobnie jak env(preferred-text-scale), który umożliwia autorom dostęp do skali tekstu, ten interfejs API rozszerza tę funkcję, umożliwiając skalowanie za pomocą domyślnego rozmiaru czcionki elementu głównego i rezygnację z automatycznego skalowania tekstu.
Zachowaj wartości dropEffect od zdarzeń dragover do drop
Interfejs HTML5 Drag and Drop API umożliwia aplikacjom internetowym obsługę operacji przeciągania i upuszczania za pomocą serii zdarzeń: dragstart, dragenter, dragover, dragleave, drop i dragend. Podczas tych zdarzeń właściwość dataTransfer.dropEffect wskazuje, którą operację (kopiowanie, przenoszenie, linkowanie lub żadną) należy wykonać.
Zgodnie ze specyfikacją HTML5 wartość dropEffect ustawiona przez aplikacje internetowe podczas ostatniego zdarzenia dragover jest zachowywana i dostępna w kolejnym zdarzeniu drop.
Jednak przeglądarki oparte na Chromium zastępowały wartość dropEffect aplikacji internetowej własną wynegocjowaną operacją przeglądarki przed wywołaniem zdarzenia drop, co naruszało zgodność ze specyfikacją i ograniczało kontrolę dewelopera nad zachowaniem funkcji przeciągania i upuszczania.
Zachowanie parametru typu MIME w adresie URL danych
Zachowuje parametry typu MIME (np. charset, boundary) w nagłówkach Content-Type adresów URL danych zgodnie ze standardem Fetch.
Sanitizer API
Interfejs Sanitizer API to łatwy w użyciu i domyślnie bezpieczny interfejs API do czyszczenia kodu HTML, którego deweloperzy mogą używać do usuwania treści, które mogą wykonywać skrypt, z dowolnych treści HTML dostarczonych przez użytkownika. Celem jest ułatwienie tworzenia aplikacji internetowych bez luk XSS.
Nowe wersje próbne origin
W Chrome 146 możesz włączyć te nowe wersje próbne origin.
WebNN
WebNN ma na celu umożliwienie aplikacjom i platformom internetowym korzystania z natywnych usług systemu operacyjnego do uczenia maszynowego oraz podstawowych funkcji sprzętowych dostępnych na komputerze użytkownika, aby zapewnić spójne, wydajne i niezawodne działanie systemów uczących się w internecie.