Data publikacji: 11 lutego 2026 r.
O ile nie zaznaczono inaczej, te zmiany dotyczą najnowszej wersji beta Chrome na Androida, ChromeOS, Linuxa, macOS i Windowsa. Więcej informacji o tych funkcjach znajdziesz w podanych linkach lub na liście na stronie ChromeStatus.com. Najnowszą wersję możesz pobrać ze strony Google.com na komputer lub ze Sklepu Google Play na Androida.
CSS i interfejs
Animacje wywoływane przewijaniem
Ta funkcja dodaje kontrolę animacji na podstawie pozycji przewijania, np. odtwarzanie, wstrzymywanie i resetowanie animacji.
Częstym wzorcem na stronach internetowych jest rozpoczynanie animacji po osiągnięciu określonej pozycji przewijania. Deweloperzy często używają JavaScriptu, aby ręcznie wykrywać, kiedy element znajduje się w obszarze widocznym kontenera przewijania, i uruchamiać odpowiednią animację (np. przesuwanie elementu do widoku). Wiele z tych przypadków użycia opiera się na informacjach, które można podać deklaratywnie. Ta funkcja umożliwia autorom deklaratywne tworzenie takich interakcji za pomocą CSS, co pozwala agentowi użytkownika przenieść obsługę tej interakcji do wątku roboczego. Interfejs API zawiera też interfejsy JavaScript, które rozszerzają tę funkcję na animacje internetowe oprócz animacji CSS.
Więcej informacji znajdziesz w artykule Animacje wywoływane przewijaniem w CSS już wkrótce!.
Usługa trigger-scope
Właściwość trigger-scope pozwala deweloperom ograniczyć nazwy wyzwalaczy animacji zadeklarowanych przez właściwości trigger-instantiating.
Właściwości inicjujące wyzwalacz, takie jak timeline-trigger, deklarują nazwy, do których może się odwoływać właściwość animation-trigger, aby dołączać animacje do wyzwalaczy. Domyślnie te nazwy są jednak globalne (podobnie jak anchor-name). Autorzy często muszą ograniczać widoczność tych nazw, aby odizolować interakcje animacji z wyzwalaczami.
Zakres nazwany osi czasu „scroll”
Ta funkcja rozszerza zestaw nazwanych zakresów dla osi czasu wyświetleń, dodając zakres przewijania.
Interfejs Scroll-Driven Animations API wprowadził ViewTimelines i nazwane zakresy, które odnoszą się do części ViewTimeline definiujących zakres animacji.
Wszystkie podane nazwane zakresy były jednak ograniczone do części ViewTimeline, w której widoczny jest dany obiekt. Autorzy mogą teraz odwoływać się do pełnego zakresu kontenera przewijania, który jest podstawą osi czasu. Ta funkcja dodaje do istniejącego zestawu (entry, exit, cover, contain) zakres nazwany scroll.
Obsługa wartości hanging i each-line dla właściwości text-indent
2 opcjonalne słowa kluczowe dla właściwości text-indent rozszerzają jej możliwości i ułatwiają korzystanie z niej.
Słowo kluczowe hanging zmienia wcięcie na wysunięte, co oznacza, że wszystkie wiersze oprócz pierwszego mają wcięcie.
Słowo kluczowe each-line powoduje, że wcięcie dotyczy nie tylko pierwszego wiersza, ale też każdego wiersza po wymuszonym podziale wiersza.
Interfejsy Web API
Interfejs Navigation API: dodawanie modułu obsługi po zatwierdzeniu z modułu obsługi przed zatwierdzeniem
Niewielkie ulepszenie ergonomiczne, które umożliwia rejestrowanie procedury obsługi po zatwierdzeniu podczas wywoływania procedury obsługi przed zatwierdzeniem.
Przed tą zmianą podczas przechwytywania nawigacji za pomocą zdarzenia navigate funkcje precommitHandlers i post-commit ordinary handlers były przekazywane oddzielnie.
Sprawdza się to w przypadku, gdy występuje tylko jeden z tych elementów, ale może być nieco nieporęczne, gdy proces obejmuje funkcję precommitHandler, która prowadzi do funkcji post-commit handler.
Wypełnianie adresu targetURL podczas obsługi pliku
Implementacja modułu obsługi uruchamiania zapewnia teraz, że w przypadku uruchomienia progresywnej aplikacji internetowej za pomocą funkcji obsługi plików pole LaunchParams.targetURL jest wypełnione. Wcześniej ta właściwość miała wartość null, gdy uruchomienie pliku było kierowane do istniejącego okna. Ta zmiana zapewnia, że adres URL z pola action w pliku manifestu dewelopera (ten sam adres URL, z którego dokument musi się obecnie wczytywać) jest dostępny dla konsumenta launchQueue.
WebGPU: tekstury i próbki
Dodaje do WGSL funkcję językową texture_and_sampler_let, która umożliwia przechowywanie obiektów tekstury i samplera w deklaracji let w WGSL.
Tryb zgodności WebGPU
Dodaje opcjonalny, lekko ograniczony podzbiór interfejsu WebGPU API, który może uruchamiać starsze interfejsy API grafiki, takie jak OpenGL i Direct3D11. Wybierając ten tryb i przestrzegając jego ograniczeń, deweloperzy mogą rozszerzyć zasięg swoich aplikacji WebGPU na wiele starszych urządzeń, które nie mają nowoczesnych, jawnych interfejsów API grafiki wymaganych przez podstawową wersję WebGPU. W przypadku prostych aplikacji jedyną wymaganą zmianą jest określenie zgodności featureLevel podczas wywoływania requestAdapter. W przypadku bardziej zaawansowanych aplikacji konieczne mogą być pewne modyfikacje, aby dostosować je do ograniczeń tego trybu. Tryb zgodności jest podzbiorem, więc powstałe aplikacje są też prawidłowe w przypadku WebGPU Core i działają nawet w agentach użytkownika, które nie obsługują trybu zgodności.
WebGPU: tymczasowe przyłącza
Nowy parametr TRANSIENT_ATTACHMENT GPUTextureUsage umożliwia programistom tworzenie załączników, które pozwalają operacjom renderowania pozostawać w pamięci kafelków, co pozwala uniknąć ruchu w pamięci VRAM i potencjalnie uniknąć przydzielania pamięci VRAM na tekstury.
Intl.Locale.prototype.variants
Dodaje Intl.Locale.prototype.variants, a także akceptuje warianty w pakiecie opcji w konstruktorze Intl.Locale.
Sekwencjonowanie iteratora
Wdraża propozycję TC39 dotyczącą tworzenia iteratorów przez sekwencjonowanie istniejących iteratorów. Wprowadza to Iterator.concat(...items).
meta name="text-scale"
Sprawia, że domyślny rozmiar czcionki elementu głównego jest skalowany proporcjonalnie do ustawień skalowania tekstu w systemie operacyjnym i przeglądarce. Dzięki temu strony, które są zgodne ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi jednostek względnych w stosunku do czcionki (czyli używają jednostek rem i em w przypadku rozmiarów czcionek i elementów strony, które zmieniają się w zależności od preferencji użytkownika dotyczących rozmiaru tekstu), uwzględniają ustawienie skali tekstu na poziomie systemu operacyjnego. Powoduje to również wyłączenie w przeglądarce istniejących mechanizmów (np. powiększania całej strony w systemie Windows) i heurystyk (np. automatycznego dopasowywania rozmiaru tekstu na urządzeniach mobilnych). Deweloperzy stron internetowych mogą teraz sygnalizować przeglądarce, że strona jest skonstruowana w taki sposób (czyli za pomocą elementów rem i em), aby dobrze skalować się w przypadku różnych preferencji użytkowników dotyczących rozmiaru czcionki.
Podobnie jak env(preferred-text-scale), który umożliwia autorom dostęp do skali tekstu, ten interfejs API rozszerza tę funkcję, umożliwiając skalowanie za pomocą domyślnego rozmiaru czcionki elementu głównego i rezygnację z automatycznego skalowania tekstu.
Zachowywanie wartości dropEffect od zdarzeń dragover do drop
Interfejs HTML5 Drag and Drop API umożliwia aplikacjom internetowym obsługę operacji przeciągania i upuszczania za pomocą serii zdarzeń: dragstart, dragenter, dragover, dragleave, drop i dragend. Podczas tych zdarzeń właściwość
dataTransfer.dropEffect
wskazuje, które działanie (kopiowanie, przenoszenie, linkowanie lub brak działania) ma zostać wykonane.
Zgodnie ze specyfikacją HTML5 wartość dropEffect ustawiona przez aplikacje internetowe podczas ostatniego zdarzenia dragover jest zachowywana i dostępna w kolejnym zdarzeniu drop.
Jednak przeglądarki oparte na Chromium nadpisywały wartość dropEffect aplikacji internetowej własną wynegocjowaną operacją przed wywołaniem zdarzenia drop, co naruszało zgodność ze specyfikacją i ograniczało kontrolę programistów nad zachowaniem funkcji przeciągnij i upuść.
Zachowywanie parametru typu MIME w adresach URL danych
Zachowuje parametry typu MIME (np. zestaw znaków, granica) w nagłówkach adresu URL danych Content-Type zgodnie ze standardem Fetch.
Sanitizer API
Sanitizer API to łatwy w użyciu i bezpieczny interfejs API do oczyszczania kodu HTML, który deweloperzy mogą wykorzystać do usuwania z dowolnych treści HTML dostarczonych przez użytkowników treści, które mogą wykonywać skrypty. Jego celem jest ułatwienie tworzenia aplikacji internetowych wolnych od XSS.
Nowe wersje próbne origin
W Chrome 146 możesz wziąć udział w tych nowych eksperymentach.
WebNN
WebNN ma na celu umożliwienie aplikacjom i platformom internetowym korzystania z usług systemu operacyjnego na potrzeby uczenia maszynowego oraz z możliwości sprzętowych dostępnych na komputerze użytkownika, aby wdrażać w internecie spójne, wydajne i niezawodne rozwiązania oparte na uczeniu maszynowym.