Chrome 154 w wersji beta

Rachel Andrew

Opublikowano: 2 września 2026 r.

O ile nie zaznaczono inaczej, te zmiany dotyczą najnowszej wersji beta Chrome na Androida, ChromeOS, Linuksa, macOS i Windows. Więcej informacji o tych funkcjach znajdziesz, korzystając z podanych linków lub odwiedzając stronę ChromeStatus.com. Od 2 września 2026 r. Chrome 154 jest w wersji beta. Najnowszą wersję beta na komputery możesz pobrać ze strony Google.com, a na Androida – ze Sklepu Google Play.

CSS i interfejs użytkownika

Tryby CSS scroll-marker-group

Właściwość scroll-marker-group została rozszerzona o obsługę tych trybów:

  • links: wygenerowana grupa ::scroll-marker-group działa w trybie links, podobnie jak lista nawigacyjna. Jest to tryb domyślny, jeśli nie zostanie określony.
  • tabs: wygenerowana grupa ::scroll-marker-group działa w trybie tabs, podobnie jak lista kart.

Każdy tryb zmienia kolejność zaznaczania i zachowanie związane z ułatwieniami dostępu w przypadku ::scroll-marker-group i ::scroll-marker, zgodnie z wzorcami WAI-ARIA:

  • Tryb linków (domyślny): naśladuje standardowe punkty orientacyjne nawigacji połączone z kotwicami fragmentów. Element ::scroll-marker-group przyjmuje rolę navigation, a elementy ::scroll-marker – rolę link. Wszystkie elementy ::scroll-marker są kolejnymi punktami tabulacji. Gdy znacznik linku zostanie aktywowany, zaznaczenie przenosi się na element docelowy.
  • Tryb kart: odtwarza wzorzec kart i stanowi podstawę dla karuzel z kartami. Elementowi ::scroll-marker-group przypisana jest rola tablist, elementy ::scroll-marker pełnią rolę tab, a elementy źródłowe otrzymują rolę tabpanel. Tylko aktywny element ::scroll-marker działa jako punkt tabulacji, a do poruszania się między znacznikami służą klawisze strzałek. Treści z nieaktywnych kart są ukryte w drzewie ułatwień dostępu.

CSS text-decoration-inset

Właściwość CSS text-decoration-inset określa, jak daleko podkreślenia, nadkreślenia i przekreślenia są wcięte lub wysunięte poza krawędzie tekstu. Obsługuje wartości auto, długości i procentowe, w tym składnię z 1 i 2 wartościami do ustawiania przesunięć początkowych i końcowych. Dzięki temu deweloperzy mogą dostosowywać odstępy między dekoracjami i tworzyć efekty ujawniania za pomocą natywnych dekoracji tekstu zamiast gradientów tła lub dodatkowych elementów.

CSS text-decoration-skip-spaces

Właściwość CSS text-decoration-skip-spaces określa, czy linie dekoracji tekstu (takie jak podkreślenia, nadkreślenia i przekreślenia) mają pomijać znaki białe. Dzięki temu możesz zapobiec rysowaniu dekoracji pod spacjami.

Udostępnianie hierarchii CSSStyleValue kontekstom Worker

Specyfikacja CSS Typed OM udostępnia hierarchię CSSStyleValue globalnym zakresom skryptów worker ([Exposed=(Window, Worker, PaintWorklet, LayoutWorklet)]), ale Blink wcześniej udostępniał tylko CSSStyleValue, CSSKeywordValue, CSSNumericValue, CSSUnitValue i CSSUnparsedValue w Window i workletach. W rezultacie te konstruktory były niezdefiniowane w kontekstach Worker. Chrome 154 udostępnia te konstruktory w skryptach worker, co jest zgodne ze specyfikacją i innymi silnikami przeglądarek.

Atrybut width elementu FontFace i deskryptor font-width elementu `@font-face`

Udostępnia atrybut width w FontFace i deskryptor @font-face font-width jako aliasy dla stretch i font-stretch. Dzięki temu Chromium jest zgodny ze zaktualizowanymi specyfikacjami CSS Font Loading i CSS Fonts 4. Szerokości czcionek możesz sprawdzać lub inicjować za pomocą FontFace.width i CSS font-width zamiennie z stretch i font-stretch.

Ulepszenia dotyczące lekkiego zamykania wyskakujących okienek i okien dialogowych

Ulepsza i upraszcza zachowanie lekkiego zamykania w przypadku wyskakujących okienek i okien dialogowych. Lekkie zamykanie to zachowanie, w którym kliknięcie poza wyskakującym okienkiem lub oknem dialogowym powoduje jego zamknięcie. Te ulepszenia zapewniają, że gesty przewijania na ekranach dotykowych i kliknięcia prawym przyciskiem myszy nie powodują już lekkiego zamykania.

Przeglądarka używa teraz zdarzeń click do wywoływania lekkiego zamykania zamiast kombinacji zdarzeń pointerdown i pointerup.

<iframe> o elastycznym rozmiarze

Umożliwia witrynom włączanie ramek iframe o elastycznym rozmiarze. Dzięki temu element <iframe> w dokumencie nadrzędnym jest dopasowywany do rozmiaru przepełnienia układu dokumentu iframe, co pozwala uniknąć przewijania w dokumencie podrzędnym.

JavaScript

Iterator includes

Propozycja TC39, która dodaje metodę includes() do iteratorów, umożliwiając sprawdzenie czy iterator zwraca daną wartość, podobnie jak Array.prototype.includes().

Interfejsy API WWW

Dodawanie pakietu opcji do konstruktora WebSocket

Dodaje obsługę przekazywania słownika opcji (WebSocketInit) jako drugiego argumentu do WebSocket konstruktora. Słownik opcji obsługuje opcję protocols, która umożliwia określanie podprotokołów (podobnie jak w przypadku dotychczasowego argumentu protocols), i służy jako punkt rozszerzenia dla przyszłych opcji.

Wcześniej wyglądało to tak:

const socket = new WebSocket("wss://example.com:8080", "soap");

Po tej zmianie można też napisać:

const socket = new WebSocket("wss://example.com:8080", { protocols: "soap" });

Aktualizacje algorytmów w WebCrypto

Dodaje kryptografię postkwantową i symetryczny algorytm AEAD do zestawu algorytmów kryptograficznych dostępnych w interfejsie Web Cryptography API. Dzięki temu masz dostęp do implementacji algorytmów kryptograficznych odpornych na ataki kwantowe, które są udostępniane przez przeglądarkę i znormalizowane przez NIST:

  • ML-KEM (768, 1024)
  • ML-DSA (44, 65, 87)
  • ChaCha20-Poly1305
  • X-Wing

Egzekwowanie mechanizmu CORS w przypadku interfejsu Background Fetch

Interfejs Background Fetch API egzekwuje teraz współdzielenie zasobów między serwerami z różnych domen (CORS).

Ta aktualizacja dostosowuje implementację Chromium do intencji specyfikacji Background Fetch. W ten sposób żądania interfejsu Background Fetch podlegają tym samym zasadom bezpieczeństwa, takim jak sprawdzanie dostępu do sieci lokalnej, co uniemożliwia witrynom omijanie mechanizmu CORS i innych kontroli zasad bezpieczeństwa przez korzystanie z interfejsu Background Fetch zamiast zwykłego interfejsu Fetch.

Fetch API: przekazywanie przyczyny z AbortController do pobierania Response

Udostępnia przyczynę przerwania (jeśli jest podana) metodom obiektu Response i jego ReadableStream, a nie tylko obietnicy fetch. Dzięki temu Chrome jest zgodny ze standardem, a przyczyna przerwania podana przez dewelopera jest widoczna wszędzie tam, gdzie jest to zamierzone.

Ograniczenia dostępu do sieci lokalnej w przypadku interfejsu Background Fetch

Interfejs Background Fetch wymaga, aby źródło skryptu service worker miało niezbędne uprawnienia dostępu do sieci lokalnej (LNA) w celu wysyłania żądań do serwerów lokalnych lub serwerów sprzężenia zwrotnego.

W ten sposób implementacja Chromium jest zgodna z intencją specyfikacji Background Fetch, która stanowi, że żądania przechodzą przez specyfikację Fetch i podlegają tym samym zasadom zabezpieczeń. Zapobiega to omijaniu przez witryny kontroli LNA przez używanie interfejsu Background Fetch zamiast zwykłego interfejsu Fetch.

W przypadku firm możesz używać dotychczasowych zasad LNA w taki sam sposób, jak w przypadku zwykłych żądań Fetch API ze skryptów service worker:

Odnowione metody wstawiania i przesyłania strumieniowego kodu HTML

Udostępnia wiele metod ustawiania kodu HTML, które zapewniają spójne podejście do dynamicznego wstawiania znaczników do istniejącego dokumentu:

  • Metody pozycyjne (before(), after(), append(), prepend() i replaceWith()) przyjmujące kod HTML jako argument, zastępujące insertAdjacentHTML().
  • Metody przesyłania strumieniowego (streamAppendHTML(), streamAppendHTMLUnsafe() i powiązane metody), które zwracają WritableStream.
  • Przekazywanie {runScripts} jako części SetHTMLUnsafeOptions, co odpowiada zachowaniu createContextualFragment.
  • Obsługa createParserOptions w Trusted Types, co umożliwia Trusted Types zastępowanie trybu skryptu i sanitizera.

Potwierdzenie bezpiecznej płatności: sprawdzanie ustawień regionalnych

Aktualizuje pole danych locale w potwierdzeniu bezpiecznej płatności, aby zwracało NotSupportedError DOMException, jeśli żaden z tagów języka podanych w tym polu nie pasuje do języka używanego w oknie potwierdzenia bezpiecznej płatności. Jeśli pole nie jest ustawione lub jest puste, to sprawdzanie jest pomijane.

Pomaga to dopasować język danych przekazywanych do potwierdzenia bezpiecznej płatności do języka okna.

Obsługa opcji targetAddressSpace w przypadku WebSocket

Dodaje obsługę przekazywania opcji targetAddressSpace w konstruktorze WebSocket. Dzięki temu możesz określić, że połączenie WebSocket z publiczną nazwą hosta ma być traktowane jako połączenie z miejscem docelowym „lokalnym” lub „sprzężenia zwrotnego”, co jest zgodne z dotychczasową obsługą w interfejsie Fetch API. Głównym przypadkiem użycia jest omijanie ograniczeń dotyczących treści mieszanych podczas łączenia się z serwerami lokalnymi, które nie obsługują protokołu HTTPS, ponieważ uprawnienia dostępu do sieci lokalnej wymagają bezpiecznego kontekstu.

Na przykład publiczna witryna, która łączy się z serwerem lokalnym, może używać nazwy hosta zamiast ręcznej konfiguracji dokładnego prywatnego adresu IP:

const ws = new WebSocket("ws://local-server.example", { targetAddressSpace: "local" });

Oznacza to połączenie WebSocket jako połączenie z adresem lokalnym, co pozwala ominąć blokowanie treści mieszanych w bezpiecznym kontekście. Aby połączenie WebSocket się powiodło, użytkownik musi przyznać witrynie uprawnienia do sieci lokalnej, a nazwa hosta musi być rozpoznawana jako lokalny adres IP (w przeciwnym razie jest blokowana).

Ta funkcja opiera się na słowniku opcji dodanym do konstruktora WebSocket.

WebGPU: głębokość fragmentu WGSL

Dodaje możliwość podania modyfikatora less lub greater do @builtin(frag_depth) w WGSL.

Używanie @builtin(frag_depth) bez modyfikatorów może spowodować spadek wydajności przez wyłączenie optymalizacji early-Z w wywołaniu rysowania. Nowe modyfikatory umożliwiają jawne ustawienie trybu bufora, co pozwala na stosowanie optymalizacji early-Z.

Window Shape API

Interfejs Window Shape API umożliwia dodanym do listy dozwolonych izolowanym aplikacjom internetowym w ChromeOS dostosowanie kształtu okna. Dzięki włączeniu nieprostokątnych i nieciągłych układów okien deweloperzy mogą wdrażać interfejsy użytkownika, takie jak widżety, panele pływające i nakładki, które pasują do wyglądu aplikacji natywnych. Metoda window.setShape() wymaga, aby okno było w trybie wyświetlania unframed i miało przyznane uprawnienia window-management.

Administratorzy mogą zarządzać tą funkcją za pomocą dotychczasowych zasad zarządzania oknami:

  • DefaultWindowManagementSetting konfiguruje domyślny stan zarządzania oknami dla wszystkich aplikacji.
  • WindowManagementAllowedForUrls umożliwia izolowanym aplikacjom internetowym o określonych źródłach przechodzenie do trybu bez ramki i ustawianie niestandardowych kształtów okien bez interakcji z użytkownikiem.
  • WindowManagementBlockedForUrls blokuje uprawnienia dla określonych źródeł, co zmusza Chrome do usunięcia niestandardowych kształtów okien i przejścia na inne dostępne tryby wyświetlania.

Nowe wersje próbne origin

W Chrome 154 możesz wziąć udział w tych nowych wersjach próbnych origin.

Prywatne tokeny weryfikacyjne

Prywatne tokeny weryfikacyjne (PVT) to mechanizm o niskiej entropii, który umożliwia witrynom przenoszenie zaufania, jakie użytkownicy zdobyli podczas zwykłego przeglądania, do trybu przeglądania prywatnego, co zmniejsza niedogodności związane z CAPTCHA i wyzwaniami. Tokeny PVT są wydawane podczas zwykłej sesji przeglądania i wykorzystywane w trybie przeglądania prywatnego.