سالها است که توسعهدهندگان وب هنگام ساختن برنامههای دیداری پیچیده و بسیار تعاملی در وب باید انتخاب معماری سختی انجام دهند: آیا باید برای ویژگیهای معنایی غنی به DOM تکیه کنید یا مستقیماً به عنصر <canvas> برای عملکرد گرافیکی سطح پایین رندر کنید؟
با HTML-in-Canvas API آزمایشی جدید (که اکنون در آزمایش معرفی ویژگی جدید دردسترس است) لازم نیست انتخاب کنید. این میانای برنامهسازی کاربردی به شما امکان میدهد محتوای DOM را مستقیماً در بوم دوبعدی یا بافت WebGL/WebGPU ترسیم کنید و درعینحال واسط کاربر را تعاملی، دسترسپذیر، و متصل به ویژگیهای مرورگر دلخواهتان نگه دارید. با ترکیب HTML با پردازش گرافیکی سطح پایین، میتوانید تجربههایی ایجاد کنید که قبلاً غیرممکن بود.
DOM درمقابل Canvas
برای درک قدرت این میانای برنامهسازی کاربردی جدید، بهتر است به نقاط قوت نسبی DOM و Canvas نگاهی بیندازیم.
DOM عنصر اصلی واسط کاربر وب است. این ابزار راهکارهای چیدمان نوشتار را بهصورت آماده ارائه میدهد و از محتوای قابلدرک معنایی برای ایجاد رابطهای غنی استفاده میکند. این کار به کاربران اجازه میدهد تا عملیات رایج را بهطور یکپارچه در صفحههای وب انجام دهند—کارهایی که اغلب بدیهی میدانیم، مانند برجسته کردن نوشتار برای کپی کردن، یا کلیک راست کردن روی تصویر برای ذخیره کردن آن. DOM همچنین با ویژگیهای ضروری مرورگر ادغام میشود: ابزارهای دسترسپذیری، ترجمه، یافتن در صفحه، حالت خواننده، افزونهها، حالت تاریک، بزرگنمایی مرورگر، و تکمیل خودکار.
ازسوی دیگر، Canvas (و WebGL/WebGPU) امکان دسترسی سطح پایین را برای هدایت شبکهای از پیکسلها برای گرافیکهای دوبعدی و سهبعدی بسیار پیشرفته فراهم میکند. بازیها و برنامههای وب پیچیده (مثل «سندنگار Google» یا Figma) به این دسترسی سطح پایین و کارا نیاز دارند. ازآنجاییکه بوم اساساً شبکهای از پیکسلها است، پشتیبانی از ویژگیهایی مانند نوشتار واکنشگرا قبلاً به منطق واسط کاربر سفارشی پیچیده نیاز داشت که اندازه بسته شما را بهشدت افزایش میداد. نکته مهم این است که وقتی واسط کاربر در یک شبکه پیکسل بوم ایستا گیر میافتد، همه ویژگیهای قدرتمند مرورگر که در DOM ادغام شدهاند کاملاً ازکار میافتند.
مزایای آوردن DOM به Canvas
میانای برنامهسازی کاربردی HTML-in-Canvas پلی است که بهترینهای هر دو دنیا را به شما ارائه میدهد. با قرار دادن HTML در عنصر <canvas> و همگامسازی تبدیل آن، مطمئن میشوید که محتوا کاملاً تعاملی باقی میماند و همه ادغامهای مرورگر بهطور خودکار عمل میکنند.
با اجازه دادن به DOM برای مدیریت میانای کاربر در عنصر <canvas>، این موارد را دریافت میکنید:
- قالببندی و چیدمان نوشتار: قالببندی و چیدمان نوشتار سادهشده، ازجمله نوشتار چندخطی یا دوجهته با سبکهای CSS اعمالشده.
- کنترلهای فرم: کنترلهای فرم گویا و آسان برای استفاده با گزینههای سفارشیسازی گسترده.
- انتخاب نوشتار، کپی/جایگذاری، و کلیک راست: کاربران میتوانند نوشتار را در صحنههای سهبعدی شما برجسته کنند یا روی منوهای بافت کلیک راست کنند.
- دسترسپذیری: محتوای ارائهشده در بوم در درخت دسترسپذیری نمایش داده میشود. سیستمهای دسترسپذیری میتوانند میانای کاربر را مانند HTML معمولی تجزیه کنند و آن را دراختیار سیستمهایی مانند صفحهخوانها قرار دهند.
- یافتن در صفحه: کاربران میتوانند از «یافتن در صفحه» (Ctrl/Cmd+F) برای جستجوی نوشتار استفاده کنند و مرورگر آن را مستقیماً در بافتهای WebGL شما برجسته میکند.
- نمایهپذیری و واسطپذیری عامل هوشوارهای: خزندههای وب و عاملهای هوشوارهای میتوانند بهطور یکپارچه نوشتار ارائهشده در صحنههای دوبعدی و سهبعدی شما را نمایهسازی و خوانش کنند.
- ادغام افزونه: افزونههای مرورگر بهطور بومی کار میکنند. برای مثال، افزونه جایگزینی نوشتار بهطور خودکار نوشتار ارائهشده در مشهای سهبعدی شما را بهروز میکند.
- ادغام DevTools: میتوانید محتوای بوم خود را، ازجمله برای عناصر میانای کاربر WebGL/WebGPU، مستقیماً در Chrome DevTools بازرسی کنید. سبک CSS را در بازرس تغییر دهید و فوراً بهروزرسانی آن را در بافت سهبعدی مشاهده کنید!
موارد استفاده سطح بالا
این میانای برنامهسازی کاربردی پتانسیل فوقالعادهای را در چندین دامنه باز میکند:
- برنامههای بزرگ مبتنی بر بوم: برنامههای وب سنگین اکنون میتوانند مؤلفههای پیچیده واسط کاربر برنامه را بهطور بومی در فضاهای کاری مبتنی بر بوم خود ارائه دهند، که این امر دسترسپذیری را بهبود میبخشد و وزن بسته را کاهش میدهد.
- صحنهها و بازیهای سهبعدی: سایتهای بازاریابی، تجربههای WebXR فراگیر، و بازیهای تحت وب اکنون میتوانند واسط کاربر وب کاملاً تعاملی را در صحنههای سهبعدی قرار دهند—مانند کتاب سهبعدی که از نوشتار DOM واقعی استفاده میکند، یا پایانه درونبازی که بهطور بومی از کپی و جایگذاری پشتیبانی میکند.
نحوه استفاده از API
استفاده از میانای برنامهسازی کاربردی در سه مرحله انجام میشود: راهاندازی بوم، رندر کردن در بوم، و بهروزرسانی تبدیل CSS تا مرورگر بداند عنصر ازنظر فیزیکی در کجای صفحه قرار دارد.
پیشنیازها
HTML-in-Canvas API در Chrome نسخه ۱۴۸ تا ۱۵۰ در مرحله آزمایش معرفی ویژگی جدید است. برای آزمایش آن در سایتتان، از Chrome Canary نسخه ۱۴۹ یا بالاتر با پرچم chrome://flags/#canvas-draw-element فعالشده استفاده کنید. برای فعال کردن API برای کاربران دیگر، در آزمایش معرفی ویژگی جدید ثبتنام کنید.
مرحله ۱: راهاندازی Canvas پایه
ابتدا، مشخصه layoutsubtree را به برچسب <canvas> اضافه کنید. این کار باعث میشود مرورگر از محتوای تودرتو در داخل بوم مطلع شود، آن را برای نمایش در داخل بوم آماده کند، و آن را درمعرض درختهای دسترسپذیری قرار دهد.
<canvas id="canvas" style="width: 200px; height: 200px;" layoutsubtree>
<div id="form_element">
<label for="name">Name:</label> <input id="name" type="text">
</div>
</canvas>
اندازه جدول بوم
برای جلوگیری از تار شدن محتوای پردازششده، حتماً اندازه شبکه بوم را طوری تنظیم کنید که با ضریب مقیاس دستگاه مطابقت داشته باشد.
const observer = new ResizeObserver(([entry]) => {
const dpc = entry.devicePixelContentBoxSize;
canvas.width = dpc ? dpc[0].inlineSize : Math.round(entry.contentRect.width * window.devicePixelRatio);
canvas.height = dpc ? dpc[0].blockSize : Math.round(entry.contentRect.height * window.devicePixelRatio);
});
const supportsDevicePixelContentBox =
typeof ResizeObserverEntry !== 'undefined' &&
'devicePixelContentBoxSize' in ResizeObserverEntry.prototype;
const options = supportsDevicePixelContentBox ? { box: 'device-pixel-content-box' } : {};
observer.observe(canvas, options);
مرحله ۲: پردازش
برای بافت دوبعدی، از روش drawElementImage استفاده کنید. این کار را در رویداد paint انجام دهید که هر زمان عنصر دوباره ترسیم میشود (مثلاً درطول برجستهسازی نوشتار یا ورودی کاربر) راهاندازی میشود. بهروزرسانی تبدیل CSS عنصر با مقدار برگشتی بسیار مهم است تا تعاملپذیری همچنان کار کند.
const ctx = document.getElementById('canvas').getContext('2d');
const form_element = document.getElementById('form_element');
const canvas = document.getElementById('canvas');
canvas.onpaint = () => {
ctx.reset();
// Draw the form element at x:0, y:0
let transform = ctx.drawElementImage(form_element, 0, 0);
// Use the transform returned later on...
};
پرداز زدن با WebGL
برای WebGL، از texElementImage2D استفاده میکنید. عملکرد آن مشابه texImage2D است، اما عنصر DOM را بهعنوان منبع درنظر میگیرد.
canvas.onpaint = () => {
if (gl.texElementImage2D) {
gl.texElementImage2D(gl.TEXTURE_2D, 0, gl.RGBA, gl.RGBA, gl.UNSIGNED_BYTE, form_element);
}
};
پرداز زدن با WebGPU
WebGPU از روش copyElementImageToTexture در صف دستگاه استفاده میکند که مشابه copyExternalImageToTexture است:
canvas.onpaint = () => {
root.device.queue.copyElementImageToTexture(
valueElement,
{ texture: targetTexture }
);
};
مرحله ۳: بهروزرسانی تبدیل CSS
اکنون که عنصر را در بوم پردازش کردهاید، باید مرورگر را درباره مکان آن بهروز کنید. این کار همگامسازی فضایی بین بوم و چیدمان DOM را تضمین میکند. این امر مهم است تا مرورگر بتواند منطقه رویداد را بهدرستی نگاشت کند—مثلاً دقیقاً جایی که کاربر کلیک میکند یا نگه میدارد—با جایی که عنصر ارائه میشود.
برای مورد زمینه دوبعدی، تبدیل برگرداندهشده توسط فراخوانی پردازش را روی .style.transform property اعمال کنید:
const ctx = document.getElementById('canvas').getContext('2d');
const form_element = document.getElementById('form_element');
const canvas = document.getElementById('canvas');
canvas.onpaint = () => {
ctx.reset();
// Draw the form element at x:0, y:0
let transform = ctx.drawElementImage(form_element, 0, 0);
// Sync the DOM location with the drawn location
form_element.style.transform = transform.toString();
};
با WebGL یا WebGPU، مکان عنصر روی صفحه به نحوه استفاده از بافت خروجی توسط کد سایهزن بستگی دارد و نمیتوان آن را از بافت رندر بوم استنتاج کرد. بااینحال، اگر برنامه سایهزن شما از یک طرحریزی نمای مدل معمولی برای ترسیم بافت استفاده میکند، میتوانید از تابع راحتی جدید element.getElementTransform() برای محاسبه تبدیلی استفاده کنید که میتواند به همان روش مقدار برگشتی از drawElementImage() استفاده شود. برای تسهیل این کار، باید موارد زیر را انجام دهید:
- تبدیل WebGL MVP Matrix به DOM Matrix.
- عنصر HTML را نرمالسازی کنید. اندازه عناصر HTML برحسب پیکسل است (برای مثال، عرض ۲۰۰ پیکسل). اما WebGL معمولاً با اشیا بهعنوان «مربعهای واحد» رفتار میکند، مثلاً از ۰ تا ۱. اگر نرمالسازی نکنید، دکمه ۲۰۰ پیکسلی شما ۲۰۰ برابر بزرگتر بهنظر خواهد رسید.
- به ناحیه نمایش بوم نگاشت کنید. این مرحله فاز «تغییر مقیاس» است. این مدل ریاضی فضای واحد را دوباره گسترش میدهد تا با ابعاد پیکسلی واقعی عنصر
<canvas>شما در صفحه مطابقت داشته باشد. همچنین محور Y را برعکس میکند، زیرا در WebGL، بالا مثبت است، اما در CSS، پایین مثبت است. - محاسبه تبدیل نهایی. ماتریسها را بهترتیب ضرب کنید:
Viewport * MVP * Normalization.ترکیب آنها در یک تبدیل نهایی «نقشهای» تولید میکند که دقیقاً به مرورگر میگوید که لایه عنصر HTML باید کجا قرار بگیرد تا با طراحی سهبعدی همتراز شود. - تبدیل را روی عنصر HTML اعمال کنید. این کار لایه عنصر HTML را جابهجا میکند تا مستقیماً روی پیکسلهای رندرشده آن قرار گیرد. این کار تضمین میکند که وقتی کاربر روی دکمهای کلیک میکند یا نوشتاری را انتخاب میکند، روی عنصر اچتیامال واقعی کلیک میکند.
if (canvas.getElementTransform) {
// 1. Convert WebGL MVP Matrix to DOM Matrix
const mvpDOM = new DOMMatrix(Array.from(htmlElementMVP));
// 2. Normalize the HTML element (pixels -> 1x1 unit square)
const width = targetHTMLElement.offsetWidth;
const height = targetHTMLElement.offsetHeight;
const cssToUnitSpace = new DOMMatrix()
.scale(1 / width, -1 / height, 1) // Shrink to unit size and flip Y
.translate(-width / 2, -height / 2); // Center the element
// 3. Map to the canvas viewport
const clipToCanvasViewport = new DOMMatrix()
.translate(canvas.width / 2, canvas.height / 2) // Move origin to center
.scale(canvas.width / 2, -canvas.height / 2, 1); // Stretch to canvas dimensions
// 4. Multiply: (Clip -> Pixels) * (MVP) * (pixels -> unit square)
const screenSpaceTransform = clipToCanvasViewport
.multiply(mvpDOM)
.multiply(cssToUnitSpace);
// 5. Apply to the transform
const computedTransform = canvas.getElementTransform(targetHTMLElement, screenSpaceTransform);
if (computedTransform) {
targetHTMLElement.style.transform = computedTransform.toString();
}
}
پشتیبانی از چارچوب و کتابخانه
برخیاز کتابخانههای پرطرفدار ازقبل پشتیبانی از ویژگی HTML-in-Canvas را ارائه کردهاند.
Three.js
بهروزرسانی دستی ماتریسها میتواند خستهکننده باشد، به همین دلیل است که چارچوبها درحالحاضر از آن استفاده میکنند. Three.js بااستفاده از THREE.HTMLTexture جدید پشتیبانی آزمایشی دارد:
const material = new THREE.MeshBasicMaterial();
material.map = new THREE.HTMLTexture(uiElement); // Pass the DOM element
const geometry = new THREE.BoxGeometry(1, 1, 1);
const mesh = new THREE.Mesh(geometry, material);
scene.add(mesh);
PlayCanvas
PlayCanvas همچنین از HTML-in-Canvas بااستفاده از API بافت خود پشتیبانی میکند:
// Wait for the 'paint' event to set the source
canvas.addEventListener('paint', () => {
htmlTexture.setSource(htmlElement);
}, { once: true });
canvas.requestPaint();
// Keep up to date
canvas.addEventListener('paint', onPaintUpload);
const material = new pc.StandardMaterial();
material.diffuseMap = htmlTexture;
material.update();
برنامههای نمایشی
قبلاز امتحان کردن نسخههای نمایشی، مطمئن شوید محیط شما بهدرستی پیکربندی شده است.
چند نسخه نمایشی وجود دارد که بهعنوان مرجعی برای استفاده از میانای برنامهسازی کاربردی عمل میکنند. درحالحاضر شاهد راهحلهای خلاقانهای ازسوی انجمن هستیم، از کتابهای سهبعدی قابلترجمه گرفته تا عناصر میانای کاربر که ازطریق سایهزنهای شیشهای منکسر میشوند:
- کتاب سهبعدی: کتاب سهبعدی با پردازش WebGL که از چیدمان HTML برای صفحههایش استفاده میکند. کاربران میتوانند قلمها را با CSS جابهجا کنند. چون مبتنی بر DOM است، ترجمه داخلی فوراً کار میکند و عاملهای هوش مصنوعی میتوانند نوشتار را با پیچیدگی کمتری استخراج کنند.
- واسطهای کاربر سهبعدی تعاملی: یک لغزنده ژلهای WebGPU که نور را براساس یک مدل سهبعدی زیرین منکسر میکند، درحالیکه همچنان به ویژگیهای گام
<input type="range">HTML استاندارد پاسخ میدهد. - بافتهای پویانماییشده: یک بیلبورد سهبعدی پویا که بااستفاده از DOM مستقیماً یک مداد SVG پویانماییشده را در بافت WebGL رندر میکند، بدون اینکه به حلقه پویانمایی سفارشی نیاز داشته باشد.
- لایههای انکساری: لایه تایپوگرافی تعاملی که با مکاننمای سهبعدی متحرک تغییر شکل میدهد، اما بااستفاده از «یافتن در صفحه» کاملاً قابلانتخاب و جستجو است.
مجموعه نسخههای نمایشی ایجادشده توسط انجمن را بررسی کنید. اگر میخواهید نسخه نمایشی HTML-in-Canvas شما در این مجموعه نمایش داده شود، درخواست کششی ایجاد کنید تا آن را اضافه کنید.
محدودیتها
اگرچه این API قدرتمند است، اما چند محدودیت آگاهانه دارد:
- محتوای میانمبدئی: بهدلایل امنیتی و حریم خصوصی، این میانای برنامهسازی کاربردی با محتوای iframe میانمبدئی کار نمیکند.
- پیمایش رشته اصلی: HTML-in-canvas با جاوا اسکریپت ترسیم میشود، یعنی پیمایش و پویانماییها نمیتوانند مستقل از جاوا اسکریپت بهروز شوند، همانطور که میتوانند خارج از بوم بهروز شوند. توسعهدهندگان باید ویژگیهای عملکردی قرار دادن محتوای پیمایشی در بوم را درمقابل پیمایش کل بوم بهدقت درنظر بگیرند.
بازخورد
اگر درحال آزمایش HTML-in-Canvas API هستید، میخواهیم نظرتان را بدانیم! میتوانید برای آزمایش معرفی ویژگی جدید ثبتنام کنید تا این ویژگی را درحالیکه در مرحله آزمایشی است در سایتتان فعال کنید و به ما در شکل دادن به طراحی میانای برنامهسازی کاربردی کمک کنید. همچنین میتوانید برای ارائه بازخورد، مشکلی را ثبت کنید.
منابع
- پشتیبانی HTML-in-Canvas در Three.js
- HTML-in-Canvas در نسخه نمایشی Three.js
- پشتیبانی از HTML-in-Canvas در PlayCanvas: مستندات توسعهدهنده
- HTML-in-Canvas در نسخه نمایشی PlayCanvas
- HTML-in-Canvas: Explainer
- راهنمای وب نوین برای ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی برای HTML-in-Canvas
- نمونههای نمایشی Chrome.dev برای HTML-in-Canvas
- مجموعه نمایشی عالی HTML-in-Canvas توسط انجمن